Gdy byłam małym dzieckiem moim jedynym zmartwieniem było to, czy moja lalka barbie ma ładnie uczesane włosy. Kiedy zaczełam dorastać zobaczyłam jak naiwna byłam myśląc że życie jest lekkie. Czasami chciałabym być wredna egoistka - moze wtedy nic bym nie czuła. Nie czułabym bólu kiedy nawet na mnie nie spojrzysz.Nie czułabym że tak cholernie mi zależy.Potrzebuje cie tak jak powietrza.To nie wybór, to koniecznośc. Zastanawiam sie dlaczego tak bardzo boje sie ciebie stracić, choć nawet nie jesteś mój. Raz sie nie udało, drugi raz też. Mowią ze do trzech razy sztuka. Już sama nie wiem czy w to wierzyć.
Wiem jedno - Życia nie da sie wytłumaczyć.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz