Nie wiem dokładnie jakiego odcienia koloru niebieskiego sa twoje oczy. Może morskiego, może turkusowego. Nie szukam w nich barw, ale miłości. Czasami myśle,że nic nie dzieje się bez przyczyny, że wszystko wydaje sie poukładane jak klocki lego, ale i tak mam wieczornego doła. Mięsień w klatce piersiowej zwany sercem nie daje mi spokoju. Nie daje go od momentu kiedy pierwszy raz cie zobaczyłam.Czasami mam w głowie plan: Wstanę, zrobie ulubioną herbatę. Popatrze przez okno. Chmury będą leniwie płynąc po niebie, Zapatrze się na reszte dnia. Wiem, że w którymś momencie ty też spojrzysz w niebo. To samo niebo. I wtedy wreście zrobimy coś wspołnie, choć nieświadomie.
*
Polubiłam poniedziałki. Sama sobie sie dziwie. Tylko dlatego że znów moge mięc to głupią nadzieje że gdy cie zobacze zakochasz sie we mnie tak jak w histori zakochanej pary w Titanicu. Nauczylam sie juz na pamięc gdzie maszl ekcję. Może to i śmieszne, ale taka już jestem. Co mi z tego,że teraz mam ta nadzieje ? Nie wiem, czy kiedykolwiek cie poznam, czy usłysze twój głos. Jedyne co nas teraz łączy to to, że mamy plecaki z Nike.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz