Nie ważne jak bardzo byłby zły mój dzień. Mogę dostać same pały, może zlać mnie deszcz do suchej nitki, może gonić mnie wściekły pies i zjeść moje wypracowanie na polski, przy czym dostałabym kolejną pałę. Mogłoby tak być. Gdybyś się uśmiechnął, spojrzał na mnie jak na zwiastun twojego ulubionego filmu-dzień byłby dniem idealnym. Chodziłabym jakby we śnie, a kochała jak realistka. Takie nic dla Ciebie, tak dla mnie jak narkotyk. Przez lata nie mogłabym uwolnić się od tego obrazu w głowie, od tego wspomnienia. Kiedy przychodzi chwila, gdy sądzę, że będzie dobrze, tkwi nademną ciężar, którego nie wstanie udźwignąć. Co to jest ? To ta druga strona, gdzie jest totalny brak sił i zaangażowania. Powoli wchodzę w tamtą strefę. Przepraszam za ból, dziękuję za miłość . ♥
Chciałabym dosięgnąć gwiazd. To niemożliwe. Chciałabym Ciebie. To nierealne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz